Religie & cultuur
|
|
Lijdensmeditatie
Uitvoering van het pianowerk ‘Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuz’ van J. Haydn. Tussen de negen muziekstukken worden in totaal zeven korte meditaties gehouden.
Die Sieben letzten Worte unseres Erlosers am Kreuz was een van de laatste composities van J. Haydn (1732-1809). Hij schreef deze in opdracht van de aartsbisschop van Cadiz die zeven contemplatieve muziekstukken wilde, na zeven korte meditaties over de laatste woorden van Jezus aan het kruis. Op Goede Vrijdag was alles in de kerk met zwarte kleden bedekt, er was slechts één lichtpunt, de bisschop gaf zijn korte preek en de muziek begon... Deze uitvoering zal proberen deze rite te doen herleven. De compositie Haydn’s muziek is verwarrend. De woorden roepen een onmiddellijk beeld op van pijn en lijden. Maar de muziek, hoewel geschreven voor de donkerste dag van het jaar, de dag dat Christus sterft, focust niet alleen op de zwaarte maar geeft ruimte aan licht. Ze weet op wonderbaarlijke wijze voorbij het beeld te geraken van uiterste donkerte en wordt een directe opening naar het ongrijpbare. De teksten De korte meditaties, geschreven en gesproken door Franck Ploum, geven richting aan de zeven laatste woorden van Jezus. Ze geven duiding, zonder de ommuren. Ze omschrijven zonder ze vast te leggen. Hierdoor bieden ze de toehoorder de gelegenheid om eigen gedachten, lijden, duisternis en licht, geloof en twijfel de ruimte te geven.
Ingredienten 9 sonates (piano) 7 gesproken teksten
|
|
De engel van de dood in muziek, beeld, gedicht
Sinds mensenheugenis en in alle culturen en godsdiensten worden er beelden van engelen gemaakt. Beelden van wezens met vleugels. Ze lijken op wezens die de aarde bevolken, maar kunnen zich ook los maken van de aarde. Ze bewegen zich tussen hemel en aarde.
In de maand november, de tijd waarop veel christenen hun lieve doden herdenken, biedt dit programma een prachtige meditatieve avond rond de engel van de dood.
De fotografe Maria Denis maakte foto´s van 'eeuwige', verstild wachtende, engelen op kerkhoven in Italië. Haar foto´s zijn deze avond als grote lichtbeelden te zien, terwijl we luisteren naar meditatieve Teksten, gedichten, zang en muziek.
Ingredienten Lichtbeelden Gesproken tekst (gedichten) Muziek (cello) Zang
Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4
Uit licht en schaduw
De engel van de dood in muziek, beeld, gedicht
Sinds mensenheugenis en in alle culturen en godsdiensten worden er beelden van engelen gemaakt. Beelden van wezens met vleugels. Ze lijken op wezens die de aarde bevolken, maar kunnen zich ook los maken van de aarde. Ze bewegen zich tussen hemel en aarde.
In de maand november, de tijd waarop veel christenen hun lieve doden herdenken, biedt Mamre een prachtige meditatieve avond rond de engel van de dood.
De fotografe Maria Denis maakte foto´s van ´eeuwige´, verstild wachtende, engelen op kerkhoven in Italië. Haar foto´s zijn deze avond als grote lichtbeelden te zien, terwijl we luisteren naar meditatieve teksten, gedichten, zang en muziek.
Teksten Franck Ploum, theoloog
Cello Barbara Helmich
Zang Helena Biemond, sopraan
|
|
|